αναμετάδοση

Μπλόκ - Πένα 

Η βροχή δε σταματάει στα χέρια μου. 

Τρέχει στο δέρμα μου 

Μπλόκ -Πένα.

Σε σκέφτομαι τον τελευταίο καιρό. 

Νομίζω πως κάτι σημαίνει που ακόμη θυμάμαι όλες τις εκφράσεις του προσώπου σου.

Κρυφή σκέψη.

Μπλόκ - Πένα.

Απο σήμερα θα μου κρατήσω μυστικά.

Ξεκινώ από το δικό σου.

Νυχτα στο βράχο.

Θυμάμαι μια νύχτα-με έναν γεμάτο ουρανό,τ'αστέρια,τα σύννεφα-βουνά πάνω στα κύματα.
Θυμάμαι το πάγωμα του χρόνου και μια ψυχή που δε σταμάτησε να νιώθει,να σπάει, να ταξιδεύει.
Θυμάμαι πόσο προσπάθησα να αποτυπώσω μέσα μου την εικόνα για να την κουβαλώ δική μου.


Θυμάμαι ένα νησί, που ήθελα πάνω του να γείρω.

Γιατί πάντα ήμουν οπτικός τύπος.

Σταμάτησα τα χρόνια μου να προστατεύω. 
Και όσο μεγαλώνω έναν έναν τους παλιούς μου πόνους απομυθοποιώ.


Βάζω τις μνήμες σε σειρά και για πρώτη φορά αναγνωρίζω τη νεανικότητα των προσώπων στις φωτογραφίες.
Τα μεγάλα μου πάθη, με δέρμα και αυτά-μοιάζουν με παιδιά που  δε γερνάνε ποτέ-και εγώ μπορώ μόνο να τα αγκαλιάσω , να τα χαϊδέψω - να τα καταλάβω.


Όσα άσχημα όχι είπα, τόσα γύρισαν σε μένα-και τώρα που ισοφάρισα τα όχι μπορώ να σταματήσω και να δώ το τώρα μου μέσα από μια στοίβα παλιών φωτογραφιών.


Είπαμε...πάντα ήμουν οπτικός τύπος.

Moments

Διόρθωση με όρους θεατρικούς.

Ανάδυση από το σκουριασμένο τώρα.

Στο ράδιο η Dietrich έχει ήδη μπεί στη ψυχή της. 

Ενα τραγούδι την κάνει αθάνατη.

5 εκατοστά πάνω από το καινούργιο πάτωμα, το ζωντανό μου κορμί κινείται με ήχους.

Σε μια γωνία ασπρόμαυρη η Γώγου χορεύει ζεϊμπέκικο.

Σημειώση των νέων συντεταγμένων.

Να μη ξεχάσω το τώρα. 

Το σημειώνω ως σημείο εκκίνησης, μαζί με εμένα και όλα τα πρόσωπα που γεννήθηκαν από εμένα για μένα.

Είπαμε...διορθώνομαι.

τραγούδια

Δεν κινείσαι. 


Και σε βρίσκει ένα τραγούδι -εκεί που στέκεσαι ζωντανή σιγανή-και σε σηκώνει τόσο ψηλά-πάνω απο όλα και όλους . 


Και θυμάσαι εσένα-τη ζωή 


και αυτήν την γαμημένη επανάσταση που άφησες στη μέση.


Τα αγαπώ τα τραγούδια.


Σπάνε τη σιωπή μου. Μόνο αυτά με σπάνε. Μόνο αυτά.


Πόσο μισώ τα τραγούδια...

Ψέμμα 01

Πολλά ψέμματα κυκλοφορούν ανάμεσά μας. 
Να ξέρεις-
Κάνείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να αλλάξεις. Δε σε αλλάζει ο χρόνος , δε σε αλλάζουν οι γύρω σου. 
Όχι,κανείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να αλλάξεις.


(Είναι δύσκολο αλλά πρέπει να αφήσεις τα κοινότυπα-πρέπει να βασιστείς στη δική σου σκέψη ,να διαλέγεις εσύ ποιές σκέψεις των άλλων θα βάλεις μέσα σου). 


Κανείς μα κανείς δε ζεί για σένα. Είναι πολύ πιθανό να ζει ΑΠΟ εσένα-αλλά για σένα αγαπημένε δε ζει κανείς (η μάνα σου σκέφτεται συχνά την παλιά της ζωή--τα παιδιά σου είναι  γεμάτα απο μελλοντική ζωή). 
Εσύ είσαι εσύ ανάμεσα στους άλλους. 
Οχι μόνος-αλλά μοναδικός. 
Ισως άθλιος, ίσως αδιάφορος -βαρετός, ίσως πάλι είσαι κάτι ξεχωριστά πλασμένο με αέρα ιδιαίτερο μέσα σου.


ΔΕν αλλάζεις παρά μόνο όταν μπορείς να αλλάξεις. 


Κι αν αποφασίσεις να αλλάξεις, πρόσεχε


--μη γίνεις άλλος.