μια σύνδεση παρακαλώ..και γρήγορα..

ψάχνω..ψάχνω.. κάποιον να επιταχύνει την αναβάθμιση της σύνδεσης μου.. δε λείπω.. μόνο το ιντερνετ λείπει από το νέο σπίτι και το μπλογκόσπιτό μου έχει γεμίσει σκόνη.. και άντε να πώ στην κυριούλα που απαντάει στην εξυπηρέτηση πελατών οτι μου λείπουν οι μπλογκοφίλοι μου.. ενα μεγάλο φιλί μέχρι να μου ξαναδώσουν τα κλειδιά μου..

ιον

elafini

πρωϊνό

Είναι πρωΪ ακόμη.
Η μέρα θα είναι μεγάλη σκέφτηκα. Γεμάτη με άσκοπες κινήσεις.
Άδεια λοιπόν. Η μέρα σήμερα θα είναι πάλι άδεια, σκέφτηκα.
Μα είναι πολύ νωρίς ακόμη, κάτι μπορεί να αλλάξει.
Κάτι μπορεί να συμβεί σήμερα.
Κάτι διαφορετικό, κάτι που θα της δώσει λίγο παραπάνω ζωή.
Καμιά φορά δε φτάνει μόνο η δική μας θέληση .
Πρέπει να κινηθεί η γη πιο γρήγορα. Λίγο πιο γρήγορα.
Πίνω μια γουλιά καφέ.
Ανάβω τσιγάρο ακούγοντας το φτερούγισμα των ονείρων.
Τέτοιες ώρες ο ουρανός πρέπει να είναι γεμάτος όνειρα.
Γουλιά.
Σκέφτομαι όλα όσα ήθελα να κάνω.
Οχι σήμερα.
Όλα όσα ήθελα από πάντα να κάνω.
Είναι κάποιες μέρες που από νωρίς σου ψιθυρίζουν "σήμερα θα πάρεις μια απόφαση. Σήμερα κάτι θα αλλάξεις".
Μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας, δεν έχω ακόμη αφεθεί στον κυνισμό της καθημερινότητας.
Ο καφές έλαφρύς. Επίτηδες.
Για να αφήσω λίγο παραπάνω το άγγιγμα του ονείρου πάνω μου.
Το συνειδητοποιώ. Κάτι πρέπει να κάνω, διαφορετικό, κάτι πρέπει να αλλάξω.
Στο μυαλό μου αναθυμιάσεις από εικόνες παιδικές, από "θέλω" δυνατότερα.
Η απόφαση δημιουργείται.
"Δεν χρειάζεται να ανησυχείς για αυτά που πραγματικά θες, απλά δημιούργησε τις προυποθέσεις για να γίνουν!", η καρδιά μου σιγοντάρει.
Δε χαμογελάω. Όμως νιώθω καλύτερα.
Ξέρω τί πρέπει να κάνω. Πρέπει να αλλάξω το σκηνικό.

"Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Η ζωή είναι μεγάλη μη την κάνεις καρναβάλι".

Καλη σας ημέρα...

πώς ζούμε, με προκάτ ανάγκες
με πλαστικές ασήμαντες σημαίες
πώς ζούμε, με ξεφτισμένες ιδέες
με παραμύθια χωρίς φαντασία.








Περιμένοντας τους βαρβάρους

- Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;

Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.

- Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.

-Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωί σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθεί
τον αρχηγό τους. Μάλιστα ετοίμασε
για να τον δώσει μια περγαμηνή. Εκεί
τον έγραψε τίτλους πολλούς κι ονόματα.

- Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ' οι πραίτορες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες·
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια·
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπώνουν τους βαρβάρους.

-Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.

- Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
_

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.

Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Κων/νος Καβάφης

( 1863 - 1933)

φωνές από τα αστέρια

Νομίζω πως ακούω φωνές από τα αστέρια..


δεν χρειάστηκε να πάω πουθενά.
εδώ μόνο απολαμβάνω τις ψυχές σας.
ένα ελάφι με οδηγεί στο δάσος μέσα σε ήχους μόνους.
Ξενυχτάω σε cafe κοιτάζοντας στο τοίχο εικόνες της tati.
όμορφες και ιδιαίτερες οι ώρες μου εδώ..
Εκλεκτοί είμαστε. όλοι μας.
Και αυτό μου δίνει ελπίδα.

Sahar

Νιώθω στενάχωρα εδώ, γιατί σε άλλα σκοτάδια είναι το φώς μου.
Κι όσο εκείνο το φως τρεμοπαίζει τόσο εδώ χάνεται ο προσανατολισμός.

00:03

Να θες να φωνάξεις "φοβάμαι"
κι αυτοί να περιμένουν από εσένα απλά να τραγουδήσεις...