μοναδική μου ανάσα αυτή που κράτησα για μένα .

****

ένα ευχαριστώ shades..που απολαμβάνεις τη ψυχή μου..

Χόρεψέ μαζί μου.
Κάτω από ένα μοναδικά ψεύτικο φεγγάρι.
Σαν ένα μικρό σκίσιμο στο μαύρο του ουρανού μου.

3

τη στιγμή σου φοβάσαι κι όχι το θόρυβο των άλλων.

πάντα σε αυτό το θόρυβο επικρατούσε η σιωπή σου.

ανίκανη να πει.
να φανερώσει
πως ζούσες.

γιατί ζωή ήταν
τότε.

μισή αφημένη.

μισή δική σου

Πρωϊνό ξύπνημα

Διορθώνομαι με όρους θεάτρου.
Πρόσωπο-Βαμπ.
Αναδύομαι από το σκουριασμένο μου τώρα.
Στο ράδιο η Piaf έχει ήδη μπεί στη ψυχή της.
Μια μελωδία και η ανάσα της αιωρείται αέναα.
5 cm πάνω απ'το καινούργιο μου δάπεδο κινώ το ζωντανό μου σώμα.
Σε μια γωνία η Γώγου, ασπρόμαυρη, χορεύει ζεϊμπέκικο.

Σημειώνω τις νέες συντεταγμένες.
Να μη ξεχάσω.
Το σημείο εκκίνησης.
Για μένα και όλα τα πρόσωπα που εγώ γέννησα.
-και άφησα να υπάρξουν.

..Διορθώνομαι.

πάμε..

Δυναμώστε την ένταση της μουσικής. Κάνω διάλλειμα και γουστάρω . Μισή γη,μισός αέρας. Αυτό είμαι. Τώρα. Χθές. Πάντα. Καλημέρα..