εσύ



κι όταν ο τέλειος εαυτός σου σε αφήσει, έλα. 

Πάντα σε σκεφτόμουν χωρίς αυτόν.




πνίγεσαι
βγαλε τα ρουχα
πνίγεσαι 
φόρα τα βαριά 
/τα ασπρα όνειρα

θα φυσήξω αερα
να σηκωθει κυμα
να σε σκεπασει


πνίγεσαι
ελα να σου απλωσω το χερι
πνίγεσαι
να νομίζουμε πως προσπαθησαμε


θα φυσήξω χωμα 
χωμα βυθου
υγρό
γεμάτο
διαβρωση

να σε κρύψει απο αυτούς που πασχίζουν για ζωή

και ταχα θα σε σώσουν.


Ραγίζω ραγίζεις

γυαλινη πολη
μεσα στο ράγισμα του κοσμου
ανάμεσα σε θολές ανάσες
γυαλινη κουκλα
μεσα στο ράγισμα του χρόνου
ανάμεσα σε δέκα γέννες
γυαλινη ελπιδα
γυάλινη ελπίδα
μεσα στο ράγισμα του πόνου
ανάμεσα σε βραχνές ανάσες.

Κατσε
να σου πω
για τις πληγές 

κατσε 
να σου πω
για την ελπίδα που σε εφερε σε εμενα νεκρό.

Κι αν σπασω 
πάλι το ίδιο θα είναι.





treasure

Κοιτάς.

Εγώ ειμαι.

πάνω

ψηλά

και εσυ ο αερας

που θα με φέρει κοντά σου 

και σε αυτη τη ζωή.







Love drop




Πεταξέ τα όλα.

Εγώ και εσύ σε ένα απέραντο σύμπαν.







Ιστορία μιας ιστορίας

Λευκό χαρτί/ μαύρα ματια/ φως που αναβοσβήνει μεσα της         
 μαύρα γραμματα /λευκό τσιγαρο/ σκοτάδι πίσω απο το φως μεσα του

Θάλασσα μεσα στις σταγόνες των δεντρων που σκεπάζουν τα όνειρά του

φυλλα μέσα στη θάλασσα που επιπλεουν τη φαντασία της.

Ανάμεσά τους δρόμοι

αμετρητοι 
σε ευθείες /καμπύλες
δρόμοι βρώμικοι
δρόμοι απάτητοι 
δρόμοι 

Συναντηση


Πολύχρωμο χαρτι/κλειστά μάτια/φως που καιγεται μεσα της

μπλέ γραμματα/διαφανη ανάσα/ αέρας που φυσάει μέσα του.

Αποχωρισμός


Δρόμοι


θάλασσα


Αγάπη.


older posts